က်ေနာ့္ဘဝရည္႐ြယ္ခ်က္က ဘာလဲ?

သင့္ရည္႐ြယ္ခ်က္ကုိသိလုိက္တာနဲ႔ ဘဝဟာ အဓိပၸာယ္ပုိၿပီးရွိလာမွာျဖစ္ပါတယ္။

တူတစ္ေခ်ာင္းကုိ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ သံေခ်ာင္း႐ုိက္ဖုိ႔ျဖစ္တယ္။ အဲဒီအတြက္လုပ္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကဲ- စဥ္းစားၾကည့္၊ အဲဒီတူကုိ တစ္ခါမွမသုံးဖူးဘူး။ ကိရိယာဗူးထဲမွာရွိေနတယ္။ တူကေတာ့ ဘာမွသိမွာမဟုတ္ဘူး။

ကဲ- အခု အဲဒီတူကုိပဲ စိတ္ရိွတယ္၊ အသိဉာဏ္ရွိတယ္လုိ႔ ျမင္ေယာင္ၾကည့္လိုက္ပါ။ ကိရိယာဗူးထဲမွာပဲ

ေန႔ေတြအမ်ားႀကီး ကုန္လြန္သြားတယ္။ သူ႔အတြက္ ဘဝင္မက်စရာျဖစ္ေနမယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္ဆုိတာေတာ့ သူ အတိအက်မသိဘူး။ တစ္ခုခုေတာ့ လုိေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာလဲဆုိတာေတာ့ သူသိမွာမဟုတ္ဘူး။

တစ္ေန႔က်ေတာ့ လူတစ္ေယာက္က သူ႔ကုိ ဗူးထဲကေနဆြဲထုတ္ၿပီး ဧည့္ခန္းမီးလင္းဖုိအတြက္ ထင္းေခ်ာင္းေတြရုိက္ခ်ဳိးရာမွာ အသုံးျပဳတယ္။ အဲဒီမွာ တူဟာ ျမဴးႂကြ႐ႊင္လန္းေနတယ္။ အကုိင္းအခက္ေတြ ႐ုိက္ခ်ဳိးရာမွာ အကုိင္ခံရတာ၊ အသုံးျပဳခံရတာ - ဒါကုိ တူက သေဘာက်ေနတယ္ေလ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေန႔လြန္တဲ့အခါမွာ သူ႔ဆႏၵေတြမျပည့္ေသးဘူး။ ထင္းေခ်ာင္းေတြခ်ဳိးရတာ ေပ်ာ္စရာပဲ၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒါတင္ မလုံေလာက္ေသးဘူး။ တစ္ခုခုေတာ့လုိအပ္ေနေသးတယ္။

အဲဒီေနာက္ရက္ေန႔ေတြမွာ မၾကာခဏ အသုံးခံရတယ္။ ဘီးဝင္႐ုိးအနားကြပ္တစ္ခု ပုံျပန္ေဖာ္ရတယ္။ ေက်ာက္လႊာေတြထုခြဲရတယ္။ စားပြဲေျခတစ္ေခ်ာင္း ေနရာမွန္ျပန္ဝင္ေအာင္ ထုရတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူက မေက်နပ္ႏုိင္ဘူး။ ေနာက္အလုပ္ေတြကို ေမွ်ာ္လင့္ေနတယ္။ တတ္အားသေ႐ြ႕ ပစၥည္းေတြကုိ ႐ုိက္ခ်င္တယ္၊ ခြဲခ်င္တယ္၊ ထုခ်င္တယ္၊ ပိန္႔သြားေအာင္လုပ္ခ်င္တယ္။ ေက်နပ္တဲ့အထိ ဒီအရာေတြမလုပ္ရေသးလုိ႔ပါ လုိ႔ သူစဥ္းစားမိတယ္။ ဆႏၵလုိအပ္မႈကုိ အာသာေျပေစမယ့္နည္းလမ္းက ဒီအလုပ္ေတြကုိပုိလုပ္ျခင္းပဲလုိ႔ သူယုံၾကည္တယ္။

တစ္ေန႔က်ေတာ့ တစ္ေယာက္ေယာက္ကသူ႔ကုိ သံေခ်ာင္း႐ုိက္တဲ့ေနရာမွာ သုံးလုိက္တယ္။ ႐ုတ္တရက္၊ တူရဲ႕ေခါင္းထဲကေန အႀကံတစ္ခ်က္လင္းလက္သြားတယ္။ အမွန္တကယ္ဘာအတြက္ ျပဳလုပ္ခံရတယ္ဆုိတာ အခုေတာ့ သူေကာင္းေကာင္းနားလည္သြားပါတယ္။ တူဆုိတာ သံေခ်ာင္း႐ုိက္ဖုိ႔ လုပ္ခဲ့တာပဲ။ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ သူ ထု႐ုိက္ခဲ့သမွ် တျခားအရာေတြက သိပ္အေရးမပါဘူး။ ကဲ အခုေတာ့ သူ႔ရဲ႕စိတ္ဝိညာဥ္က ဘာကုိ ဒီေလာက္ၾကာၾကာ ရွာေဖြလာတယ္ဆုိတာ သိသြားပါၿပီ။

က်ေနာ္တုိ႔လူသားေတြဟာ ဘုရားနဲ႔ဆက္သြယ္ဖုိ႔အတြက္ ဘုရားရဲ႕ပုံသဏၭာန္ေတာ္အားျဖင့္ ဖန္ဆင္းထားတာ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီဆက္သြယ္မႈထဲရွိျခင္းသာလွ်င္ က်ေနာ္တုိ႔စိတ္ဝိညာဥ္ကုိ အဆုံးစြန္ေက်နပ္ေစမယ့္ တစ္ခုတည္းေသာအရာျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားကုိသိလာတဲ့အခ်ိန္ထိတုိင္ေအာင္ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ အံ့ၾသဖြယ္ အေတြ႔အႀကံဳေတြအမ်ားႀကီး ရွိခဲ့ၾကရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔ ဘယ္သံေခ်ာင္းတစ္ေခ်ာင္းမွ မ႐ုိက္ရေသးဘူး။ တကယ္အေရးႀကီးတဲ့အရာတစ္ခ်ဳိ႕အတြက္ က်ေနာ္တုိ႔ အသုံးျပဳခံခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါ အေျခခံမူလရည္႐ြယ္ခ်က္အတြက္ ျပဳလုပ္ခံခဲ့ရတဲ့အရာ မဟုတ္ေသးဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔ကုိ ေက်နပ္မႈ အျပည့္ဝဆုံး ျဖည့္ဆည္းေပးမယ့္အရာ မဟုတ္ေသးဘူး။ သူေတာ္စင္ၾသဂတ္စတင္းက ဒီအေၾကာင္းအရာနဲ႔ ပါတ္သက္ၿပီး “အကြၽႏု္ပ္တုိ႔ကုိ ကုိယ္ေတာ့္အတြက္ [ဘုရားသခင္အတြက္] ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး၊ အကြၽႏု္ပ္တုိ႔ႏွလုံးသားမ်ားသည္ ကုိယ္ေတာ့္အထံေတာ္၌ ခုိလႈံမႈကုိမေတြ႔မခ်င္း မၿငိမ္းခ်မ္းႏုိင္ပါ။” လုိ႔ အႏွစ္ခ်ဳပ္ေရးသားခဲ့ပါတယ္။

ဘုရားနဲ႔ဆက္သြယ္ျခင္းဟာ က်ေနာ္တုိ႔ဝိညာဥ္ရဲ႕ေတာင္းတျခင္းကုိ ျဖည့္ဆည္းေပးႏုိင္မယ့္ တစ္ခုတည္းေသာအရာျဖစ္ပါတယ္။ ေယ႐ႈခရစ္ေတာ္က “ငါသည္ အသက္မုန္႔ျဖစ္၏။ ငါ့ထံသုိ႔လာေသာသူသည္ ေနာက္တစ္ဖန္ အဆာအမြတ္မခံရ။ ငါ့ကုိယုံၾကည္ေသာသူသည္ ေနာက္တစ္ဖန္ ေရငတ္မခံရ။” လုိ႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဘုရားကုိမေတြ႔မခ်င္း က်ေနာ္တုိ႔အသက္တာမွာ ဆာေလာင္ငတ္မြတ္ေနၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ဆာေလာင္ငတ္မြတ္ျခင္းကုိ ေျပေစဖုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ အမ်ဳိးမ်ဳိးကုိ “စား”ဖုိ႔ “ေသာက္”ဖုိ႔ ႀကိဳးစားၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ဆာေလာင္ငတ္မြတ္ျခင္းေတာ့ ေပ်ာက္မသြားပါဘူး။

က်ေနာ္တုိ႔ဟာ တူလုိပါပဲ။ က်ေနာ္တုိ႔ဘဝရဲ႕ကြက္လပ္နဲ႔ လုိအပ္ခ်က္ေတြကုိ ဘာက အဆုံးသတ္ေပးမလဲဆုိတာ မသိၾကဘူး။ နာဇီအက်ဥ္းစခန္းတစ္ခုမွာ ရွိေနတဲ့အခ်ိန္မွာပင္ ေကာ္ရီတင္းဘြန္းဆုိသူက ဘုရားဟာ ရာနွုန္းျပည္႔ ေက်နပ္စရာျဖစ္ေၾကာင္းေတြ႔ရွိခဲ့ၿပီးေတာ့- “ကြၽႏ္ုပ္တုိ႔၏ေပ်ာ္႐ႊင္ျခင္း၏ အေျခခံအုတ္ျမစ္ဆုိသည္မွာ ကြၽႏ္ုပ္တုိ႔သည္ ခရစ္ေတာ္ႏွင့္အတူ ဘုရားသခင့္ထံေတာ္၌ လုံၿခဳံၾကၿပီဟူသည္ကုိ သိရွိျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ကြၽႏု္ပ္တုိ႔သည္ ဘုရားသခင္၏ေမတၱာေတာ္၌ ယုံၾကည္ျခင္းထားရွိႏုိင္ၿပီ … အနက္႐ႈိင္းဆုံးေသာ အေမွာင္တန္ခိုးထက္ သာ၍အားႀကီးေသာ အကြၽႏု္ပ္တုိ႔၏ ကြယ္ကာရာေက်ာက္ပါတကား!” လုိ႔ ဆုိခဲ့ပါတယ္။

ထုံးစံအတုိင္း က်ေနာ္တုိ႔ ဘုရားကိုအျပင္မွာထားတယ္ဆုိရင္ ဘုရားမဟုတ္တဲ့တျခားအရာတစ္ခုခုမွာ ေက်နပ္မႈကုိရွာေဖြမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအရာမွာ ဘယ္ေတာ့မွအားမရႏုိင္ဘူး။ ျပႆနာအတြက္အေျဖက ‘လုိေသးတာပဲ’ ျဖစ္မယ္လုိ႔ မွားယြင္းစြာထင္ၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ဟာ ထပ္ခါထပ္ခါ “စားေသာက္” ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔ အဆုံးစြန္ ဘယ္ေတာ့မွ အားရေက်နပ္မႈမရၾကပါဘူး။

က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕အႀကီးမားဆုံးေသာဆႏၵဟာ ဘုရားကုိသိဖုိ႔၊ ဘုရားနဲ႔ဆက္သြယ္မႈရွိဖုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ? ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ကုိ အဲဒီအတုိင္း ဖန္ဆင္းထားလုိ႔ပါပဲ။ သင္ သံေခ်ာင္းထုရုိက္ၿပီးၿပီလား?

ဘုရားသခင္နဲ႔ဆက္သြယ္မႈ ဘယ္လုိအစျပဳမလဲ?

ေမးစရာတစ္ခုရွိပါတယ္

ေဆာင္းပါးကုိေဝမွ်ရန္