ေယ႐ႈဘယ္သူျဖစ္ခဲ့သလဲ?

ေအာက္ပါအခ်က္မ်ားက ေယ႐ႈခရစ္ေတာ္ရဲ႕အသက္တာကုိသင့္အား တခဏအတြင္းမွာ ျမင္ေတြ႔သိရွိေစမွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ သမၼာက်မ္းစာထဲက ရွင္ေယာဟန္ခရစ္ဝင္က်မ္းကေန တုိက္႐ုိက္ထုတ္ယူထားတဲ့ ေကာက္ႏႈတ္ကုိးကားခ်က္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ထင္ျမင္သုံးသပ္ခ်က္ေတြ ေပးမထားပါဘူး။ ဒီက်မ္းခ်က္ေတြက သင့္ကုိ ေယ႐ႈရဲ႕အသက္တာ၊ ေသျခင္းနဲ႔ ရွင္ျပန္ထေျမာက္ျခင္း၊ ၿပီးေတာ့ သူ႔သက္ေတာ္စဥ္ဟာ ဘာေၾကာင့္သင့္အတြက္ ထူးျခားသလဲဆုိတာကုိ တိက်မွန္ကန္ ျမန္ဆန္စြာ ေလ့လာေတြ႔ျမင္ေစပါမယ္။

ရွင္ေယာဟန္ခရစ္ဝင္က်မ္း အခန္းႀကီး (၃)
ယုဒလူတုိ႔တြင္ အရာရွိျဖစ္ေသာ နိေကာဒင္အမည္ရွိေသာ ဖာရိရွဲတစ္ေယာက္သည္၊ ညဥ့္အခါ ေယ႐ႈထံေတာ္သုိ႔လာ၍၊ “အရွင္ဘုရား၊ ကုိယ္ေတာ္သည္ျပေတာ္မူေသာ ဤနိမိတ္လကၡဏာတုိ႔ကုိ ဘုရားသခင္၏အခြင့္မရွိလွ်င္ အဘယ္သူမွ်မျပႏုိင္သည္ကုိ အကြၽႏု္ပ္တုိ႔သည္ ေထာက္၍၊ ကုိယ္ေတာ္သည္ ဘုရားသခင့္အထံေတာ္မွ ႂကြလာေတာ္မူေသာ ဆရာျဖစ္ေၾကာင္းကုိ သိၾကပါ၏” ဟု ေလွ်ာက္ေသာ္၊

ေယ႐ႈက၊ “ဒုတိယေမြးျခင္းကုိ မခံေသာသူမည္သည္ကား၊ ဘုရားသခင္၏ႏုိင္ငံေတာ္ကုိ မျမင္ရဟု ငါအမွန္အကန္ဆုိသည္” ဟု ျပန္၍မိန္႔ေတာ္မူ၏။

နိေကာဒင္ကလည္း၊ “အသက္ႀကီးေသာသူသည္ ေမြးျခင္းကုိ အဘယ္သုိ႔ခံႏုိင္ပါမည္နည္း? အမိဝမ္းထဲသုိ႔ တစ္ဖန္ဝင္၍ေမြးျခင္းကုိ ခံႏုိင္ပါမည္ေလာ?” ဟု ေလွ်ာက္၏။

ေယ႐ႈကလည္း၊ “ေရႏွင့္ဝိညာဥ္ေတာ္ မေမြးေသာသူမည္သည္ကား၊ ဘုရားသခင္၏ႏုိင္ငံေတာ္သုိ႔ မဝင္ရဟု ငါအမွန္အကန္ဆုိ၏။ ဇာတိပကတိေမြးေသာအရာသည္ ဇာတိပကတိျဖစ္၏။ ဝိညာဥ္ေတာ္ေမြးေသာအရာသည္ ဝိညာဥ္ျဖစ္၏။ ဒုတိယေမြးျခင္းကုိခံရမည္ဟု ငါေဟာေျပာသည္ကုိ အံ့ၾသျခင္းမရွိႏွင့္။ ေလသည္ အလုိရွိတုိင္း သြားလာ၏။ ေလ၏အသံကုိ သင္သည္ၾကားရေသာ္လည္း အဘယ္အရပ္ကျဖစ္သည္၊ အဘယ္အရပ္သုိ႔သြားသည္ကုိ မသိႏုိင္။ ထုိနည္းတူ ဝိညာဥ္ေတာ္ေမြးေသာသူျဖစ္သည္” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

နိေကာဒင္ကလည္း၊ “ဤအမႈအရာသည္ အဘယ္သုိ႔ျဖစ္ႏုိင္ပါမည္နည္း?” ဟု ေလွ်ာက္ျပန္လွ်င္၊

တစ္ဖန္ ေယ႐ႈက၊ “သင္သည္ ဣသေရလလူတုိ႔တြင္ ဓမၼဆရာျဖစ္လ်က္ပင္ ဤအမူအရာကုိ မသိသေလာ? ေကာင္းကင္ဘုံကဆင္းသက္၍ ေကာင္းကင္ဘုံ၌ရွိေနေသာ လူသားမွတစ္ပါး အဘယ္သူမွ် ေကာင္းကင္ဘုံသုိ႔မတက္ၿပီ။… ထုိသားေတာ္ကုိ ယုံၾကည္ေသာသူအေပါင္းတုိ႔သည္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔မေရာက္၊ ထာဝရအသက္ကုိ ရမည္အေၾကာင္းတည္း။

ဘုရားသခင္၏သားေတာ္ကုိ ယုံၾကည္ေသာသူအေပါင္းတုိ႔သည္၊ ပ်က္စီးျခင္းသုိ႔မေရာက္၊ ထာဝရအသက္ကုိရေစျခင္းငွာ၊ ဘုရားသခင္သည္ မိမိ၌တစ္ပါးတည္းေသာသားေတာ္ကုိ စြန္႔ေတာ္မူသည္တုိင္ေအာင္ ေလာကီသားတုိ႔ကုိ ခ်စ္ေတာ္မူ၏။ ေလာကီသားတုိ႔အား အျပစ္စီရင္ျခင္းငွာ၊ ဘုရားသခင္သည္သားေတာ္ကုိ ဤေလာကသုိ႔ေစလႊတ္ေတာ္မူသည္မဟုတ္။ ေလာကီသားတို႔သည္ ကုိယ္ေတာ္အားျဖင့္ ကယ္တင္ျခင္းသုိ႔ေရာက္မည္အေၾကာင္း ေစလႊတ္ေတာ္မူ၏။ သားေတာ္ကုိယုံၾကည္ေသာသူသည္ အျပစ္စီရင္ျခင္းကုိမခံရ။ မယုံၾကည္ေသာသူမူကား၊ ဘုရားသခင္၌တစ္ပါးတည္းေသာသားေတာ္ကုိ မယုံၾကည္ေသာေၾကာင့္ ယခုပင္ အျပစ္စီရင္ျခင္းကုိခံရ၏။”

ရွင္ေယာဟန္ခရစ္ဝင္က်မ္း အခန္းႀကီး (၁)
အစဦး၌ ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္ [ေယ႐ႈ] ရွိ၏။
ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ ဘုရားသခင္ႏွင့္အတူရွိ၏။
ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္လည္း ဘုရားသခင္ ျဖစ္ေတာ္မူ၏။
ထုိႏႈတ္ကပတ္ေတာ္[ေယ႐ႈ]သည္ အစဦး၌ ဘုရားသခင္ႏွင့္အတူရွိ၏။
ထုိႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ ခပ္သိမ္းေသာအရာတုိ႔ကုိ ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏။
ဖန္ဆင္းေတာ္မူျခင္းႏွင့္ ကင္းလြတ္လ်က္ျဖစ္ေသာ အရာတစုံတခုမွ်မရွိ။
ထုိႏႈတ္ကပတ္ေတာ္၌ အသက္ရွိ၏[အသက္ကုိေပး၏]။
ထုိအသက္သည္လည္း လူတုိ႔၏အလင္းျဖစ္၏။
ထုိအလင္းသည္ ေမွာင္မုိက္၌လင္း၍
ေမွာင္မုိက္သည္ မခံမယူ[မၿငိမ္းသတ္ႏုိင္]။

သူဟာ သူကုိယ္တုိင္ဖန္ဆင္းထားတဲ့ ကမာၻထဲကုိ ဝင္ေရာက္လာခဲ့ေပမယ့္ ကမာၻကသူ႔ကုိ မသိျမင္နားမလည္ခဲ့ပါဘူး။ သူ႔လူမ်ဳိးေတာ္ဆီကုိ လာခဲ့ေပမယ့္ သူတုိ႔ျငင္းပယ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ကုိယုံၾကည္ၿပီး လက္ခံတဲ့သူေတြအားလုံးကုိ ဘုရားသခင္ရဲ႕သားျဖစ္ခြင့္ကုိ ေပးခဲ့ပါတယ္။ ထုိသူမ်ားဟာ ျပန္လည္ေမြးဖြားသူမ်ားျဖစ္ၾကတယ္ -- လူေတြရဲ႕တဏွာေဇာ (သုိ႔) စီမံခ်က္ကေန ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ လူသားဇာတိေမြးဖြားျခင္းနဲ႔ မဟုတ္ဘဲ၊ ဘုရားသခင္ထံမွလာေသာ ဝိညာဏေမြးဖြားျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္ဟာ လူျဖစ္လာၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ၾကားမွာ လာေရာက္ေနထုိင္ခဲ့ပါတယ္။ သူဟာ တည္ၿမဲတဲ့ေမတၱာနဲ႔ သစၥာရွိျခင္းနဲ႔ ျပည့္ဝပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ သူ႔ရဲ႕ဘုန္းအသေရ၊ ခမည္းေတာ္ရဲ႕တစ္ပါးတည္းေသာသားေတာ္ရဲ႕ ဘုန္းအသေရကုိ ေတြ႔ျမင္ၾကၿပီျဖစ္ပါတယ္။

ရွင္ေယာဟန္ခရစ္ဝင္က်မ္း အခန္းႀကီး (၅)
ထုိကနားျပင္တုိ႔၌ မ်က္စိကန္း၊ ေျခမစြမ္း၊ ကုိယ္ပိန္ေျခာက္ေသာသူတုိ႔မွစ၍ အနာေရာဂါစြဲေသာသူမ်ားအေပါင္းတုိ႔သည္.. ေနၾက၏။ ထုိအခါ သုံးဆယ္ရွစ္ႏွစ္ပတ္လုံး ေရာဂါစြဲေသာသူတစ္ေယာက္သည္ ေရကန္နားမွာရွိ၏။ ထုိသူသည္ တုံးလုံးေနသည္ကုိ ေယ႐ႈျမင္ေတာ္မူ၍ ၾကာလွၿပီဟု သိေတာ္မူလွ်င္၊

ေယ႐ႈကလည္း “ထေလာ့။ ကုိယ္အိပ္ရာကုိေဆာင္၍ လွမ္းသြားေလာ့!” ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္။

ခဏျခင္းတြင္ ထုိသူသည္ ပကတိအျဖစ္သုိ႔ေရာက္၍! မိမိအိပ္ရာကုိေဆာင္လ်က္ လွမ္းသြား၏! ထုိေန႔သည္ ဥပုသ္ေန႔ျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ယုဒလူတုိ႔က “ဥပုသ္ေန႔ျဖစ္၏။ အိပ္ရာကုိမေဆာင္အပ္ [အလုပ္မလုပ္အပ္။ ပညတ္ခ်က္ကခြင့္မျပဳ။]! ဟု ေရာဂါကင္းေသာသူအား ဆုိၾက၏။

သူကလည္း၊ “အကြၽႏု္ပ္ကုိ က်န္းမာေစေသာသူက၊ ‘ကုိယ္အိပ္ရာကုိေဆာင္၍ လွမ္းသြားေလာ့’ ဟု ဆုိသည္” ဟု ျပန္ေျပာ၏။

ယုဒလူတုိ႔ကလည္း၊ “ကုိယ္အိပ္ရာကုိေဆာင္၍ လွမ္းသြားေလာ့ဟု သင့္အားဆုိေသာသူကား အဘယ္သူနည္း?” ဟု ေမးျမန္းၾက၏။ ထုိသူသည္သြား၍ မိမိကုိက်န္းမာေစေသာသူသည္ ေယ႐ႈျဖစ္သည္ကုိ ယုဒလူတုိ႔အား ၾကားေျပာေလ၏။

ထုိအမႈကုိ ဥပုသ္ေန႔၌ျပဳေတာ္မူေသာေၾကာင့္၊ ယုဒလူတုိ႔သည္ ေယ႐ႈကို ညွဥ္းဆဲၾက၏။ ေယ႐ႈကလည္း၊ “ငါ့ခမည္းေတာ္သည္ ယခုတုိင္ေအာင္ အလုပ္လုပ္ေတာ္မူသည္ျဖစ္၍၊ ငါသည္လည္းလုပ္၏” ဟု ျပန္ေျပာေတာ္မူ၏။

သုိ႔ျဖစ္၍ ဥပုသ္ေန႔ကုိ ဖ်က္သည္သာမက၊ ဘုရားသခင္ကုိ မိမိအဘဟုေခၚ၍ မိမိကုိဘုရားသခင္ႏွင့္ ၿပိဳင္ႏႈိင္းေတာ္မူေသာေၾကာင့္၊ ယုဒလူ[ယုဒေခါင္းေဆာင္]တုိ႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကုိသတ္ျခင္းငွာ သာ၍ရွာႀကံၾက၏။

ရွင္ေယာဟန္ခရစ္ဝင္က်မ္း အခန္းႀကီး (၆)
ေယ႐ႈသည္ ေမွ်ာ္ၾကည့္၍ လူအစုအေဝးအေပါင္းတုိ႔သည္ အထံေတာ္သုိ႔လာၾကသည္ကုိ ျမင္ေတာ္မူလွ်င္၊ ဖိလိပၸဳအား၊ “ဤသူတုိ႔စားစရာမုန္႔ကုိ အဘယ္မွာဝယ္မည္နည္း?” ဟု ေမးေတာ္မူ၏။ ထုိသုိ႔ေမးေတာ္မူေသာ္၊ မိမိအဘယ္သုိ႔ျပဳမည္ကုိ သိေတာ္မူလ်က္ပင္ ဖိလိပၸဳကုိ စုံစမ္းျခင္းငွာသာ ေမးေတာ္မူ၏။

ဖိလိပၸဳကလည္း၊ “ဤသူတုိ႔သည္ မုန္႔တစ္ဖဲ့စီေစ့ငေအာင္ ေဒနာရိအျပားႏွစ္ရာအဖုိးထုိက္ေသာမုန္႔ မေလာက္ပါ” ဟု ေလွ်ာက္၏။ ရွိမုန္ေပတ႐ု၏ညီ အေႁႏၵအမည္ရွိေသာ တပည့္ေတာ္က၊ “မုေယာမုန္႔ငါးလုံးႏွင့္ ငါးကေလးႏွစ္ေကာင္ပါေသာ သူငယ္တစ္ေယာက္ရွိပါ၏။ သုိ႔ေသာ္လည္း ဤမွ်ေလာက္မ်ားစြာေသာသူတုိ႔သည္ ရွိၾကသည္ျဖစ္၍၊ ထုိမုန္႔ႏွင့္ငါးႏွစ္ေကာင္တုိ႔ကုိ အဘယ္ေျပာစရာရွိပါသနည္း?” ဟု ေလွ်ာက္၏။

ေယ႐ႈကလည္း၊ “လူမ်ားတုိ႔ကုိေလ်ာင္းၾကေစ” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ထုိအရပ္၌ ျမက္ပင္ထူေျပာလ်က္ရွိသည္ျဖစ္၍၊ အေရအတြက္အားျဖင့္ ငါးေထာင္မွ်ေလာက္ေသာလူ [ေယာက်္ားအေရအတြက္တစ္ခုတည္း] တုိ႔သည္ ေလ်ာင္းၾက၏။ ေယ႐ႈသည္ မုန္႔ကုိယူ၍ ေက်းဇူးေတာ္ကုိ ခ်ီးမြမ္းၿပီးမွ တပည့္ေတာ္တုိ႔အား ေဝငွေတာ္မူ၍၊ တပည့္ေတာ္တုိ႔သည္ ေလ်ာင္းေသာသူတုိ႔အား ေဝငွျပန္၏။ ထုိနည္းတူ ငါးႏွစ္ေကာင္ကုိ [ျပဳၿပီးလွ်င္] လူမ်ားလုိခ်င္သမွ် ေဝငွၾက၏။

ထုိသူတုိ႔သည္ ဝၾကၿပီးမွ ကုိယ္ေတာ္က၊ “ဘာမွ်မေပ်ာက္ေစျခင္းငွာ ႂကြင္းက်န္ေသာအက်ဳိးအပဲ့တုိ႔ကုိ ေကာက္သိမ္းၾကေလာ့” ဟု တပည့္ေတာ္တုိ႔အား မိန္႔ေတာ္မူသည္ျဖစ္၍၊ စားေသာသူတုိ႔၌ က်န္ႂကြင္းေသာ မုေယာမုန္႔ငါးလုံး၏အက်ဳိးအပဲ့တုိ႔ကုိ ေကာက္သိမ္း၍ တစ္ဆယ္ႏွစ္ေတာင္း အျပည့္ရၾက၏။

ေယ႐ႈကလည္း၊ “ငါအမွန္အကန္ဆုိသည္ကား၊ သင္တုိ႔သည္ နိမိတ္လကၡဏာတုိ႔ကုိ ျမင္ေသာေၾကာင့္ ငါ့ကုိရွာသည္မဟုတ္။ မုန္႔ကုိစား၍ ဝေသာေၾကာင့္သာ ရွာၾက၏။ ပ်က္စီးတတ္ေသာအစာကုိရျခင္းငွာ မႀကိဳးစားၾကႏွင့္။ လူသား[ေယ႐ႈခရစ္ေတာ္]သည္ သင္တုိ႔အားေပး၍ ထာဝရအသက္ႏွင့္အမွ်တည္တတ္ေသာ အစာကုိရျခင္းငွာ ႀကိဳးစားၾကေလာ့။ ထုိသားသည္ ခမည္းေတာ္ဘုရား၏ တံဆိပ္ခတ္ျခင္းကုိ ခံေသာသူျဖစ္သည္” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ေယ႐ႈကလည္း၊ “ဘုရားသခင္ေစလႊတ္ေတာ္မူေသာသူကုိ ယုံၾကည္ျခင္းအက်င့္ကား၊ အလုိေတာ္ႏွင့္ညီေသာအက်င့္တည္း” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

“ငါသည္ အသက္မုန္႔ျဖစ္၏။ ငါ့ထံသုိ႔လာေသာသူသည္ ေနာက္တဖန္ အဆာအမြတ္မခံရ။ ငါ့ကုိယုံၾကည္ေသာသူသည္ ေနာက္တဖန္ ေရငတ္မခံရ။ .. ခမည္းေတာ္၏အလုိေတာ္ကား၊.. သားေတာ္ကုိၾကည့္ျမင္၍ ယုံၾကည္ေသာသူရွိသမွ်တုိ႔သည္ ထာဝရအသက္ကုိ ရေစျခင္းငွာ၎ အလုိေတာ္ရွိ၏။ ငါသည္လည္း ေနာက္ဆုံးေသာေန႔၌ ထုိသူတုိ႔ကုိထေျမာက္ေစမည္” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ရွင္ေယာဟန္ခရစ္ဝင္က်မ္း အခန္းႀကီး (၇)
ထုိပြဲကုိခံ၍ ေနာက္ဆုံးျဖစ္ေသာေန႔ျမတ္၌ ေယ႐ႈသည္ရပ္၍ ေႂကြးေၾကာ္ေတာ္မူသည္ကား၊ “ေရငတ္ေသာသူရွိလွ်င္ ငါ့ထံသုိ႔လာ၍ ေသာက္ေလာ့! ငါ့ကုိယုံၾကည္ေသာသူသည္ က်မ္းစာလာသည္အတုိင္း ‘အသက္ေရထြက္ရာ စမ္းေရတြင္းျဖစ္လိမ့္မည္’” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ထုိသုိ႔မိန္႔ေတာ္မူေသာ္၊ ယုံၾကည္ေသာသူတုိ႔သည္ ခံရလတၱံ႔ေသာဝိညာဥ္ေတာ္ကုိရည္မွတ္၍ မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ေယ႐ႈသည္ ဘုန္းပြင့္ေတာ္မမူေသးေသာေၾကာင့္ သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ကုိ ေပးေတာ္မမူေသး။

စကားေတာ္ကုိၾကားေသာ လူအမ်ားတုိ႔က၊ “ဤသူသည္ လာလတၱံ႔ေသာပေရာဖက္ အမွန္ျဖစ္သည္” ဟု ဆုိၾက၏။ အခ်ဳိ႕ကလည္း၊ “ဤသူသည္ ခရစ္ေတာ္ျဖစ္သည္” ဟု ဆုိၾက၏။

ရွင္ေယာဟန္ခရစ္ဝင္က်မ္း အခန္းႀကီး (၁ဝ)
“ငါအမွန္အကန္ဆုိသည္ကား၊ သုိးၿခံထဲသုိ႔ တံခါးဝျဖင့္မဝင္၊ အျခားလမ္းျဖင့္ ေက်ာ္ဝင္ေသာသူသည္ သူခုိးဓားျပျဖစ္၏! သုိးထိန္းမူကား၊ တံခါးဝျဖင့္ ဝင္တတ္၏။”… ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ထုိဥပမာပုံကုိ ေယ႐ႈေဟာေတာ္မူသည္တြင္၊ ပရိသတ္တုိ႔သည္ မိန္႔ေတာ္မူေသာစကားေတာ္၏ အနက္အဓိပၸာယ္ကုိ နားမလည္ၾက။ ထုိ႔ေၾကာင့္တဖန္ ေယ႐ႈက၊

“ငါသည္ ေကာင္းေသာသုိးထိန္းလည္းျဖစ္၏။ ေကာင္းေသာသုိးထိန္းသည္ သုိးတုိ႔အဖုိ႔အလုိငွာ မိမိအသက္ကုိ စြန္႔တတ္၏။ သုိးမ်ားကုိပုိင္ေသာ သုိးထိန္းမဟုတ္၊ သူငွားျဖစ္ေသာသူမူကား၊ ေတာေခြးလာသည္ကုိျမင္လွ်င္၊ သုိးတုိ႔ကုိပစ္ထား၍ ထြက္ေျပးတတ္၏။ ေတာေခြးသည္လည္း၊ သုိးတုိ႔ကုိလုယက္၍ ကြဲလြင့္ေစ၏။ သူငွားသည္ သူငွားျဖစ္၍ သုိးတုိ႔၏အက်ဳိးကုိ မမွတ္ေသာေၾကာင့္ ထြက္ေျပးတတ္၏။

ငါသည္ ေကာင္းေသာသုိးထိန္းျဖစ္၏။ ခမည္းေတာ္သည္ ငါ့ကုိသိေတာ္မူ၍၊ ငါသည္လည္း ခမည္းေတာ္ကုိသိသကဲ့သုိ႔ ငါ၏သုိးတုိ႔ကုိ ငါသိ၏။ ငါ့သုိးတုိ႔သည္လည္း ငါ့ကုိသိၾက၏။ ငါသည္ ကုိယ္အသက္ကုိ သုိးတုိ႔အဖုိ႔အလုိငွာ စြန္႔၏။”

“ငါသည္ ကုိယ္အသက္ကုိစြန္႔၍ ေနာက္တဖန္ယူဦးမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ ငါ့ခမည္းေတာ္သည္ ငါ့ကုိခ်စ္ေတာ္မူ၏။ ငါ့အသက္ကုိ အဘယ္သူမွ်မလုမယူ။ ကုိယ္အလုိအေလ်ာက္ ငါစြန္႔၏။ ကုိယ္အသက္ကုိစြန္႔ရေသာအခြင့္ႏွင့္ ေနာက္တဖန္ ကုိယ္အသက္ကုိ ယူျပန္ရေသာအခြင့္သည္ ငါ၌ရွိ၏။…

ငါသည္ ငါ့ခမည္းေတာ္၏အမႈတုိ႔ကုိမျပဳလွ်င္ ငါ့ကုိမယုံၾကႏွင့္။ ျပဳလွ်င္ ငါ့ကုိမယုံေသာ္လည္း ထုိအမႈတုိ႔ကုိယုံၾကေလာ့။ ထုိသုိ႔ယုံလွ်င္ ခမည္းေတာ္သည္ ငါ၌ရွိေတာ္မူသည္၎၊ ငါသည္ ခမည္းေတာ္၌ရွိသည္ကုိ၎ ယုံ၍သိမွတ္ၾကလိမ့္မည္” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ရွင္ေယာဟန္ခရစ္ဝင္က်မ္း အခန္းႀကီး (၁၁)
ညီအစ္မ မာရိႏွင့္မာသတုိ႔ႏွင့္ေနေသာ ေဗသနိ႐ြာသား၊ လာဇ႐ုအမည္ရွိေသာ သူတစ္ေယာက္သည္ နာလ်က္ေနေလ၏။ ညီအစ္မတုိ႔သည္ အထံေတာ္သုိ႔ေစလႊတ္၍၊ “သခင္၊ ကုိယ္ေတာ္ခ်စ္ေတာ္မူေသာသူသည္ နာလ်က္ေနပါသည္” ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။

ေယ႐ႈသည္ မာသကုိ၎၊ သူ၏ညီမႏွင့္ လာဇ႐ုကုိ၎ ခ်စ္ေတာ္မူ၏။ လာဇ႐ုနာသည္ကုိ ၾကားေတာ္မူလွ်င္၊ ႂကြေတာ္မမူဘဲ ထုိအရပ္၌ ႏွစ္ရက္ေနေတာ္မူ၏။

ထုိ႔ေနာက္မွ တပည့္ေတာ္တုိ႔အား၊ “ယုဒျပည္သုိ႔ တစ္ဖန္သြားၾကကုန္အံ့” ဟု မိန္႔ေတာ္မူလွ်င္၊ တပည့္ေတာ္တုိ႔က “အရွင္ဘုရား၊ ယုဒလူတုိ႔သည္ ယခုပင္ ကုိယ္ေတာ္ကုိခဲႏွင့္ပစ္ျခင္းငွာ ရွာႀကံလ်က္ပင္ ထုိအရပ္သုိ႔တစ္ဖန္ ႂကြေတာ္မူဦးမည္ေလာ?” ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။

“ငါတုိ႔အေဆြ လာဇ႐ုသည္ အိပ္ေပ်ာ္၏။ သူ႔ကုိႏႈိးျခင္းအလုိငွာ ငါသြားမည္” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

တပည့္ေတာ္တုိ႔ကလည္း၊ “သခင္၊ သူသည္အိပ္ေပ်ာ္လွ်င္ သက္သာရလိမ့္မည္!” ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။ ေယ႐ႈသည္ လာဇ႐ုေသေၾကာင္းကုိ ရည္မွတ္၍ မိန္႔ေတာ္မူေသာ္လည္း၊ ပကတိအိပ္ေပ်ာ္ေၾကာင္းကုိ မိန္႔ေတာ္မူသည္ဟု တပည့္ေတာ္တုိ႔သည္ ထင္မွတ္ၾက၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေယ႐ႈက၊ “လာဇ႐ုေသၿပီ။ … သူ႔ဆီသုိ႔ ယခုသြားၾကကုန္အ့ံ” ဟု အတည့္အလင္း မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ေယ႐ႈသည္ ေရာက္ေတာ္မူေသာအခါ၊ လာဇ႐ုကုိသၿဂႋဳဟ္၍ သခ်ႋဳင္းတြင္း၌ ေလးရက္လြန္ေလၿပီ။ မာသက၊ “သခင္၊ ကုိယ္ေတာ္ရွိေတာ္မူလွ်င္ ကြၽန္မ၏ေမာင္ မေသပါ။ ယခု ေသလ်က္ရွိေသာ္လည္း ကုိယ္ေတာ္သည္ ဘုရားသခင္ကုိ ဆုေတာင္းေတာ္မူသမွ်အတုိင္း ဘုရားသခင္ေပးေတာ္မူမည္ကုိ ကြၽန္မသိပါသည္” ဟု ေလွ်ာက္၏။

ေယ႐ႈကလည္း၊ “သင္၏ေမာင္သည္ ထေျမာက္လိမ့္မည္” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

မာသကလည္း၊ “ေနာက္ဆုံးေသာေန႔တည္းဟူေသာ ထေျမာက္ရာကာလ၌ သူသည္ ထေျမာက္လိမ့္မည္ကုိ ကြၽန္မသိပါသည္” ဟု ေလွ်ာက္၏။

ေယ႐ႈကလည္း၊ “ငါသည္ ထေျမာက္ျခင္းအေၾကာင္း၊ အသက္ရွင္ျခင္းအေၾကာင္း ျဖစ္၏။ ငါ့ကုိယုံၾကည္ေသာသူသည္ ေသလြန္ေသာ္လည္း ရွင္လိမ့္မည္။ ငါ့ကုိယုံၾကည္၍ အသက္ရွင္ေသာသူရွိသမွ်တုိ႔သည္လည္း ေသျခင္းႏွင့္ အစဥ္မျပတ္ ကင္းလြတ္လိမ့္မည္။ ငါ့စကားကုိယုံသေလာ?” ဟု ေမးေတာ္မူလွ်င္၊

မာသက၊ “ဟုတ္ပါ၏ သခင္။ ကုိယ္ေတာ္သည္ ခရစ္ေတာ္တည္းဟူေသာ ဤေလာကသုိ႔ႂကြေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္၏သားေတာ္ ျဖစ္ေတာ္မူသည္ကုိ ကြၽန္မယုံပါသည္” ဟု ေလွ်ာက္၏။

မာရိသည္ ေယ႐ႈရွိေတာ္မူရာအရပ္သုိ႔ေရာက္၍ ကုိယ္ေတာ္ကုိျမင္လွ်င္ ေျခေတာ္ရင္း၌ျပပ္ဝပ္လ်က္၊ “သခင္၊ ကုိယ္ေတာ္ရွိေတာ္မူလွ်င္ ကြၽန္မ၏ေမာင္မေသပါ” ဟု ေလွ်ာက္၏။

မာရိမွစ၍ လုိက္လာေသာယုဒလူတုိ႔သည္ ငုိေႂကြးသည္ကုိ ေယ႐ႈသည္ျမင္ေတာ္မူေသာအခါ၊ အလြန္ညွဳိးငယ္ျခင္း၊ စိတ္ပူပန္ျခင္းရွိ၍၊ “အေလာင္းကုိ အဘယ္မွာထားၾကသနည္း?” ဟု ေမးေတာ္မူလွ်င္၊ “သခင္ႂကြ၍ ၾကည့္ေတာ္မူပါ” ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။

ေယ႐ႈသည္မ်က္ရည္က်ေတာ္မူ၏။ ယုဒလူတုိ႔က၊ “ၾကည့္ပါ၊ လာဇ႐ုကုိ အလြန္ခ်စ္ေတာ္မူပါသည္တကား!” ဟု ဆုိၾက၏။ အခ်ဳိ႕တုိ႔က၊ “မ်က္စိကန္းေသာသူကုိ ျမင္ေစေတာ္မူေသာ ဤသခင္သည္၊ လာဇ႐ုကုိမေသေစျခင္းငွာ မတတ္ႏုိင္ေလာ?” ဟု ဆုိၾက၏။

တဖန္ ေယ႐ႈသည္ အလြန္ညွဳိးငယ္ေသာစိတ္ႏွင့္ သခၤ်ဳိင္းတြင္းသုိ႔ ေရာက္ေတာ္မူ၏။ ထုိတြင္းသည္ ေျမတြင္းျဖစ္၏။ ေက်ာက္ႏွင့္ပိတ္ထား၏။ “ေက်ာက္ကုိေ႐ႊ႕ၾကေလာ့” ဟု ေယ႐ႈသည္မိန္႔ေတာ္မူလွ်င္၊

ေသလြန္ေသာသူ၏ႏွမ မာသက၊ “သခင္၊ ယခုျဖစ္လွ်င္ နံလိမ့္မည္။ ေလးရက္ရွိပါၿပီ” ဟု ေလွ်ာက္၏။

ေယ႐ႈကလည္း၊ “သင္သည္ယုံလွ်င္ ဘုရားသခင္၏ ဘုန္းအာႏုေဘာ္ေတာ္ကုိ ျမင္ရလိမ့္မည္၊ ငါေျပာၿပီမဟုတ္ေလာ?” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ထုိအခါ ေသလြန္ေသာသူ၏သခၤ်ဳိင္းမွ ေက်ာက္ကုိေ႐ႊ႕ၾက၏။ ေယ႐ႈသည္လည္း အထက္သုိ႔ေမွ်ာ္ၾကည့္လ်က္၊ “အဘ၊ ကုိယ္ေတာ္သည္ အကြၽႏု္ပ္စကားကုိ နားေထာင္ေတာ္မူေသာ ေက်းဇူးေတာ္ႀကီးလွပါ၏။ ကုိယ္ေတာ္သည္ အကြၽႏု္ပ္စကားကုိ အစဥ္မျပတ္ နားေထာင္ေတာ္မူသည္ကုိ အကြၽႏု္ပ္သိပါ၏။ သုိ႔ေသာ္လည္း ကုိယ္ေတာ္သည္အကြၽႏု္ပ္ကုိ ေစလႊတ္ေတာ္မူသည္ကုိ ဝန္းရံလ်က္ရွိေသာ ဤလူအေပါင္းတုိ႔သည္ ယုံၾကည္ေစျခင္းငွာ သူတုိ႔၏အက်ဳိးကုိေထာက္၍ ဤသုိ႔အကြၽႏု္ပ္ေလွ်ာက္ပါ၏” ဟု မိန္႔ႁမြက္ေတာ္မူၿပီးမွ၊

“လာဇ႐ု၊ ထြက္၍လာေလာ့!” ဟု ႀကီးစြာေသာအသံႏွင့္ ဟစ္ေခၚေတာ္မူ၏။ ထုိအခါ ေသလြန္ေသာသူသည္ မိမိေျခလက္၌ ပုဆုိးနံငယ္ႏွင့္ရစ္ပတ္လ်က္၊ မ်က္ႏွာကုိလည္း ပုဝါႏွင့္စည္းလ်က္ ထြက္လာ၏။ ေယ႐ႈကလည္း၊ “သူ႔ကုိျဖည္၍ လႊတ္ၾကေလာ့!” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ထုိအခါ မာရိဆီသုိ႔လာေသာ ယုဒလူအမ်ားတုိ႔သည္ ေယ႐ႈျပဳေတာ္မူေသာ အမႈကုိျမင္လွ်င္၊ ကုိယ္ေတာ္ကုိယုံၾကည္ၾက၏။

အခ်ဳိ႕မူကား၊ ဖာရိရွဲတုိ႔ထံသုိ႔သြား၍ ေယ႐ႈျပဳေတာ္မူေသာအမႈကုိ ၾကားေျပာၾက၏။ ထုိအခါ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတုိ႔ႏွင့္ ဖာရိရွဲမ်ားသည္ လႊတ္အရာရွိတုိ႔ကုိ စည္းေဝးေစၿပီးလွ်င္၊ “ငါတုိ႔သည္ အဘယ္သုိ႔ျပဳလ်က္ ေနၾကသနည္း? ထုိသူသည္ မ်ားစြာေသာနိမိတ္လကၡဏာကုိျပ၏။ သူ႔ကုိ ဤသုိ႔ေစလႊတ္ထားလွ်င္ လူခပ္သိမ္းတုိ႔သည္ ယုံၾကည္ၾကလိမ့္မည္…” ဟု ေျပာဆုိၾက၏။ ထုိေန႔မွစ၍ ကုိယ္ေတာ္၏အသက္ကုိသတ္ျခင္းငွာ တုိင္ပင္ႀကံစည္ၾက၏။

ရွင္ေယာဟန္ခရစ္ဝင္က်မ္း အခန္းႀကီး (၁၂)
သုိ႔ေသာ္လည္း အရာရွိအမ်ားတုိ႔သည္ ကုိယ္ေတာ္ကုိယုံၾကည္ၾက၏။ တရားစရပ္မွ ဖာရိရွဲတုိ႔သည္ ႏွင္ထုတ္မည္ကုိ စုိးရိမ္ေသာေၾကာင့္ ထင္ရွားစြာဝန္မခံၾက။ အေၾကာင္းမူကား၊ ဘုရားသခင္ေပးေတာ္မူေသာ ဘုန္းအသေရထက္ လူတုိ႔ေပးေသာ ဘုန္းအသေရကုိ သာ၍ႏွစ္သက္ၾက၏။

ရွင္ေယာဟန္ခရစ္ဝင္က်မ္း အခန္းႀကီး (၁၃)
ပသခါပြဲမခံမွီ၌ ေယ႐ႈသည္ ဤေလာကမွ ခမည္းေတာ္ထံသုိ႔ ေျပာင္းရေသာအခ်ိန္ေရာက္သည္ကုိ သိေတာ္မူသည္ျဖစ္၍၊… ကုိယ္ေတာ္ကုိ အပ္ႏွံမည္အေၾကာင္း မာရ္နတ္သည္ ရွိမုန္၏သား ယုဒရွကာ႐ုတ္၏ စိတ္ႏွလုံး၌ အႀကံေပးသြင္းႏွင့္သတည္း။ ထုိအခါ ညစာကုိစားၾကစဥ္၊ …

ထုိသုိ႔ ေယ႐ႈသည္… စိတ္ႏွလုံးေတာ္ပူပန္ျခင္းရွိ၏။ “ငါအမွန္အကန္ဆုိသည္ကား၊ သင္တုိ႔တြင္ တစ္စုံတစ္ေယာက္ေသာသူသည္ ငါ့ကုိအပ္ႏွံလိမ့္မည္!” ဟု သက္ေသခံလ်က္ မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ယုဒရွကာ႐ုတ္သည္ … ခ်က္ျခင္းထြက္သြား၏။ ထုိအခ်ိန္ကား ညအခ်ိန္ျဖစ္၏။

ရွင္ေယာဟန္ခရစ္ဝင္က်မ္း အခန္းႀကီး (၁၄)
တဖန္တုံ ေယ႐ႈက၊ “သင္တုိ႔ စိတ္ႏွလုံးပူပန္ျခင္း မရွိေစႏွင့္။ ဘုရားသခင္ကုိယုံၾကည္ၾကေလာ့။ ငါ့ကုိလည္းယုံၾကည္ၾကေလာ့။ ငါ့အဘ၏အိမ္ေတာ္၌ ေနစရာအခန္းအမ်ားရွိ၏။ သုိ႔မဟုတ္လွ်င္ မဟုတ္ေၾကာင္းကုိ သင္တုိ႔အား ငါမေျပာဘဲမေန။ သင္တုိ႔ေနစရာအရပ္ကုိ ျပင္ဆင္ျခင္းငွာ ငါသြားရ၏။ ငါသည္သြား၍ သင္တုိ႔ေနစရာအရပ္ကုိ ျပင္ဆင္ၿပီးမွ တစ္ဖန္လာျပန္၍၊ ငါရွိရာအရပ္၌ သင္တုိ႔ရွိေစျခင္းငွာ သင္တုိ႔ကုိ ငါ့ထံသုိ႔သိမ္းဆည္းမည္။

ခဏၾကာၿပီးမွ ေလာကီသားတုိ႔သည္ ငါ့ကုိမျမင္ရၾက။ သင္တုိ႔မူကား ျမင္ရၾကလိမ့္မည္။ ငါသည္ အသက္ရွင္ေသာေၾကာင့္ သင္တုိ႔သည္လည္း အသက္ရွင္ရၾကလိမ့္မည္။ ငါသည္ ခမည္းေတာ္၌ရွိသည္ကုိ၎၊ သင္တုိ႔သည္ ငါ၌ရွိသည္ကုိ၎၊ ငါသည္ သင္တုိ႔၌ရွိသည္ကုိ၎၊ ထုိေန႔[ငါရွင္ျပန္ထေျမာက္ေသာေန႔]၌ သင္တုိ႔သည္ သိရၾကလိ္မ့္မည္။ ငါ့ပညတ္တုိ႔ကုိရ၍ ေစာင့္ေရွာက္ေသာသူသည္ ငါ့ကုိခ်စ္ေသာသူျဖစ္၏။ ငါ့ကုိခ်စ္ေသာသူကုိ ငါ့ခမည္းေတာ္သည္ ခ်စ္ေတာ္မူမည္။ ငါသည္လည္း ထုိသူကုိခ်စ္၍ သူ႔အား ကုိယ္တုိင္ထင္ရွားမည္” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ရွင္ေယာဟန္ခရစ္ဝင္က်မ္း အခန္းႀကီး (၁၅)
“ခမည္းေတာ္သည္ ငါ့ကုိခ်စ္ေတာ္မူသကဲ့သုိ႔ ငါသည္သင္တုိ႔ကုိခ်စ္၏။ ငါ၏ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ၌ တည္ေနၾကေလာ့။ ငါသည္ ငါ့ခမည္းေတာ္၏ပညတ္တုိ႔ကုိ ေစာင့္ေရွာက္၍ ခမည္းေတာ္၏ေမတၱာ၌ တည္ေနသကဲ့သို႔၊ သင္တုိ႔သည္ ငါ့ပညတ္တုိ႔ကုိေစာင့္ေရွာက္လွ်င္၊ ငါ့ေမတၱာ၌ တည္ေနၾကလိမ့္မည္။ သင္တုိ႔၌ ငါ့ဝမ္းေျမာက္စရာအေၾကာင္း တည္ေစျခင္းငွာ၎၊ သင္တုိ႔ဝမ္းေျမာက္စရာအေၾကာင္း စုံလင္ေစျခင္းငွာ၎၊ ဤစကားကုိသင္တုိ႔အား ငါေဟာေျပာ၏။”

“ငါ့ပညတ္ဟူမူကား၊ ငါသည္သင္တုိ႔ကုိ ခ်စ္သည္နည္းတူ၊ သင္တုိ႔သည္ အခ်င္းခ်င္းခ်စ္ၾကေလာ့။ ကုိယ္အေဆြတုိ႔အဘုိ႔အလုိငွာ ကုိယ္အသက္ကုိစြန္႔ျခင္းေမတၱာထက္ သာ၍ျမတ္ေသာေမတၱာသည္ အဘယ္သူ၌မွ်မရွိ။”

“ေလာကီသားတုိ႔သည္ သင္တုိ႔ကုိမုန္းလွ်င္၊ သင္တုိ႔ကုိမမုန္းမွီ ငါ့ကုိမုန္းၾကသည္ကုိ သိမွတ္ၾကေလာ့။ ငါသည္ အျခားသူမျပဳဘူးေသာအမႈကုိ ထုိသူတုိ႔ေရွ႕မွာမျပဳလွ်င္ သူတုိ႔၌အျပစ္မရွိ။ ယခုမူကား၊ သူတုိ႔သည္ ထုိအမႈကုိျမင္ရ၍ ငါႏွင့္ငါ့ခမည္းေတာ္ကုိ မုန္းၾက၏။ သုိ႔ျဖစ္လွ်င္၊ ‘အေၾကာင္းမရွိဘဲ ငါ့ကုိမုန္းၾက၏’ ဟု သူတုိ႔၏ပညတၱိက်မ္းစာ၌ေရးထားေသာစကားသည္ ျပည့္စုံျခင္းသုိ႔ေရာက္သတည္း။”

ရွင္ေယာဟန္ခရစ္ဝင္က်မ္း အခန္းႀကီး (၁၆)
“ငါအမွန္အကန္ဆုိသည္ကား၊ သင္တုိ႔သည္ [ငါအေပၚ၌ျဖစ္လာမည့္အရာအတြက္] ငုိေႂကြးျမည္တမ္းျခင္း ရွိၾကလိမ့္မည္။ ေလာကီသားတုိ႔သည္ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းရွိၾကလိမ့္မည္။ သင္တုိ႔မူကား ဝမ္းနည္းျခင္းရွိေသာ္လည္း ထုိဝမ္းနည္းျခင္းသည္ တစ္ဖန္ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းျဖစ္လိမ့္မည္။ … ယခုတြင္ သင္တုိ႔သည္ ဝမ္းနည္းျခင္းရွိၾကေသာ္လည္း၊ ေနာက္တစ္ဖန္ သင္တုိ႔ကုိ ငါေတြ႔ျမင္သျဖင့္ သင္တုိ႔သည္ စိတ္ႏွလုံးဝမ္းေျမာက္ျခင္း ရွိၾကလိမ့္မည္။ ထုိဝမ္းေျမာက္ျခင္းကုိ အဘယ္သူမွ် လုယူဖ်က္ဆီးျခင္းငွာမတတ္ႏုိင္။ … သင္တုိ႔သည္ ငါ့ကုိခ်စ္ၾက၍၊ ငါသည္ ဘုရားသခင္အထံေတာ္မွႂကြလာသည္ကုိ ယုံၾကေသာေၾကာင့္ ခမည္းေတာ္သည္ ကုိယ္ေတာ္တုိင္ သင္တုိ႔ကုိခ်စ္ေတာ္မူ၏။ ငါသည္ ခမည္းေတာ္ထံမွထြက္၍ ဤေလာကသုိ႔ႂကြလာၿပီ။ တစ္ဖန္ ဤေလာကမွထြက္၍ ခမည္းေတာ္ထံသုိ႔ သြားဦးမည္” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ရွင္ေယာဟန္ခရစ္ဝင္က်မ္း အခန္းႀကီး (၁၇)
ထုိသုိ႔မိန္႔ေတာ္မူၿပီးမွ ေယ႐ႈသည္ ေကာင္းကင္သုိ႔ေမွ်ာ္ၾကည့္၍၊

“အုိ အဘ၊ အကြၽႏု္ပ္အခ်ိန္ေရာက္ပါၿပီ။ ကုိယ္ေတာ္သည္ သားေတာ္လက္သုိ႔ အပ္ေပးေတာ္မူသမွ်ေသာသူတုိ႔အား ထာဝရအသက္ကုိ ေပးေစျခင္းငွာ၊ လူမ်ဳိးအေပါင္းတုိ႔ကုိအစုိးရေသာ အခြင့္တန္ခုိးကုိ သားေတာ္အား ေပးေတာ္မူသည္ႏွင့္အညီ၊ သားေတာ္သည္ ကုိယ္ေတာ္၏ဘုန္းကုိထင္ရွားေစပါမည္အေၾကာင္း သားေတာ္၏ဘုန္း ထင္ရွားေစေတာ္မူပါ။ ထာဝရအသက္ဟူမူကား၊ မွန္ေသာဘုရားသခင္ တစ္ဆူတည္းျဖစ္ေတာ္မူေသာ ကုိယ္ေတာ္ကုိ၎၊ ေစလႊတ္ေတာ္မူေသာ ေယ႐ႈခရစ္ကုိ၎ သိကြၽမ္းျခင္းတည္း။

အကြၽႏု္ပ္သည္ ေျမႀကီးေပၚမွာ ကုိယ္ေတာ္၏ဘုန္းကုိ ထင္ရွားေစပါၿပီ။ အကြၽႏု္ပ္ေဆာင္႐ြက္စရာဘုိ႔ အကြၽႏု္ပ္၌ အပ္ေပးေတာ္မူေသာအမႈကုိ အကြၽႏု္ပ္ေဆာင္႐ြက္၍ၿပီးပါၿပီ။ အုိ အဘ၊ ဤကပ္ကမာၻမတည္ရွိမွီ အထံေတာ္၌ အကြၽႏု္ပ္ခံစားေသာ ဘုန္းအသေရႏွင့္ ယခုတြင္လည္း အကြၽႏု္ပ္ကုိ အထံေတာ္၌ခ်ီးေျမွာက္ေတာ္မူပါ။

ဤသူတုိ႔သည္ အကြၽႏု္ပ္ကုိအမွီျပဳသျဖင့္ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းႏွင့္ျပည့္စုံမည္အေၾကာင္း၊ ဤစကားကုိ ဤေလာက၌ အကြၽႏု္ပ္ေျပာပါ၏။ ကုိယ္ေတာ္၏ႏႈတ္ကပတ္တရားကုိ ဤသူတုိ႔အား အကြၽႏု္ပ္ေပးပါၿပီ။ အကြၽႏု္ပ္သည္ ဤေလာကႏွင့္မဆက္ဆံသကဲ့သုိ႔ [မစပ္ဆုိင္သကဲ့သုိ႔] ဤသူတုိ႔သည္ မဆက္ဆံ [မစပ္ဆုိင္] ေသာေၾကာင့္၊ ေလာကီသားတုိ႔သည္ ဤသူတုိ႔ကုိမုန္းၾကပါ၏။

ထုိသူတုိ႔အဘုိ႔ကုိသာ အကြၽႏု္ပ္ဆုေတာင္းသည္မဟုတ္ပါ၊ သူတုိ႔ေဟာေျပာျခင္းအားျဖင့္ အကြၽႏု္ပ္ကုိယုံၾကည္ေသာသူတုိ႔အဘုိ႔ကုိလည္း ဆုေတာင္းပါ၏။

တရားေတာ္မူေသာအဘ၊ ေလာကီသားတုိ႔သည္ ကုိယ္ေတာ္ကုိမသိေသာ္လည္း အကြၽႏု္ပ္သိပါ၏။ ကုိယ္ေတာ္သည္ အကြၽႏု္ပ္ကုိ ေစလႊတ္ေတာ္မူေၾကာင္းကုိ ထုိသူတုိ႔သည္ သိၾကပါ၏။ ကုိယ္ေတာ္သည္ အကြၽႏု္ပ္ကုိ ခ်စ္ေတာ္မူေသာေမတၱာသည္ သူတုိ႔၌ရွိေစျခင္းငွာ၎၊ အကြၽႏု္ပ္သည္ သူတုိ႔၌ရွိေစျခင္းငွာ၎၊ ကုိယ္ေတာ္၏နာမကုိ အကြၽႏု္ပ္သည္ သူတုိ႔အားျပညႊန္ပါၿပီျဖစ္၍ အစဥ္ျပညႊန္ပါမည္” ဟု မိန္႔ႁမြက္ေတာ္မူ၏။

ရွင္ေယာဟန္ခရစ္ဝင္က်မ္း အခန္းႀကီး (၁၈)
ထုိသုိ႔မိန္႔ႁမြက္ေတာ္မူၿပီးမွ ေယ႐ႈသည္ တပည့္ေတာ္တုိ႔ႏွင့္အတူ ေကျဒဳန္ေခ်ာင္းတစ္ဘက္သုိ႔ႂကြ၍၊ ထုိအရပ္၌ရွိေသာ ဥယ်ာဥ္သုိ႔ ဝင္ေတာ္မူ၏။ ထုိအရပ္သုိ႔ ေယ႐ႈသည္ တပည့္ေတာ္တုိ႔ႏွင့္အတူ သြားၿမဲရွိေသာေၾကာင့္၊ ကုိယ္ေတာ္ကုိ အပ္ႏွံေသာ ယုဒရွကာ႐ုတ္သည္ ထုိအရပ္ကုိသိသည္ျဖစ္၍၊ စစ္သူရဲတစ္တပ္ကုိ၎၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတုိ႔ႏွင့္ ဖာရိရွဲတုိ႔ေစလႊတ္ေသာ မင္းလုလင္တုိ႔ကုိ၎ေခၚခဲ့၍ မီးအိမ္၊ မီး႐ွဴး၊ လက္နက္တုိ႔ကုိလက္စြဲလ်က္ လာၾက၏။

ေယ႐ႈသည္ ကုိယ္ေတာ္၌ျဖစ္လတၱံ႔သမွ်ေသာ အမႈအရာတုိ႔ကုိသိေတာ္မူလ်က္၊ လာေသာသူတုိ႔ဆီသုိ႔သြား၍ “အဘယ္သူကုိ ရွာၾကသနည္း?” ဟု ေမးေတာ္မူ၏။

“နာဇရက္ၿမိဳ႕သားေယ႐ႈကုိရွာၾကသည္” ဟု ဆုိလွ်င္၊

ေယ႐ႈကလည္း၊ “ငါသည္ထုိသူျဖစ္၏” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ (ကုိယ္ေတာ္ကုိအပ္ႏွံေသာ ယုဒရွာကာ႐ုတ္သည္လည္း ထုိသူတုိ႔ႏွင့္အတူ ရပ္ေန၏။) တပ္မွဴးမွစ၍ စစ္သူရဲတုိ႔ႏွင့္ ယုဒမင္းလုလင္တုိ႔သည္ ေယ႐ႈကုိဖမ္းဆီး၍ ခ်ည္ေႏွာင္ၿပီးလွ်င္…

ပိလတ္မင္းသည္… “ဤသူ၌ အဘယ္အျပစ္ကုိ တင္ၾကသနည္း?” ဟု ေမးေသာ္၊ “ဤသူသည္ လူဆုိးမဟုတ္လွ်င္ အကြၽႏု္ပ္တုိ႔သည္ ကုိယ္ေတာ္၌မအပ္ပါ!” ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။

ပိလတ္မင္းကလည္း၊ “သူ႔ကုိယူ၍ သင္တုိ႔ဓမၼသတ္အတုိင္း စီရင္ၾက” ဟု ဆုိ၏။

ယုဒလူတုိ႔ကလည္း၊ “အကြၽႏု္ပ္တုိ႔သည္ [ေရာမလူမ်ဳိးမ်ားမွလြဲ၍] အဘယ္သူကုိမွ် မသတ္ပုိင္ပါ” ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။ (ထုိသုိ႔ေလွ်ာက္ေသာ္၊ ေယ႐ႈသည္ အဘယ္သုိ႔ မိမိေသရမည္အရိပ္ကုိေပး၍၊ မိန္႔ေတာ္မူေသာစကားေတာ္ ျပည့္စုံမည္အေၾကာင္းတည္း။)

ရွင္ေယာဟန္ခရစ္ဝင္က်မ္း အခန္းႀကီး (၁၉)
ထုိအခါ ပိလတ္မင္းသည္ ေယ႐ႈကုိယူ၍ [အဖ်ားတြင္ခဲရည္လူးထားေသာၾကာပြတ္ျဖင့္] ႐ုိက္ၿပီးမွ၊ စစ္သူရဲတုိ႔သည္ ဆူးပင္ႏွင့္ရက္ေသာဦးရစ္ကုိ ေခါင္းေတာ္၌တင္၍၊ နီေမာင္းေသာဝတ္လုံကုိ ၿခဳံေစၿပီးလွ်င္၊ “ယုဒရွင္ဘုရင္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ မဂၤလာရွိေစသတည္း!” ဟု ဆုိ၍ ႐ုိက္ပုတ္ၾက၏။

ပိလတ္မင္းကလည္း၊ “ဤသူ၌ အဘယ္အျပစ္ကုိမွ် ငါမေတြ႔ေၾကာင္းကုိ သင္တုိ႔သိေစျခင္းငွာ၊ သူ႔ကုိသင္တုိ႔ရွိရာသုိ႔ ငါထုတ္ျပသည္” ဟု ဆုိ၏။

ထုိအခါ ေယ႐ႈသည္ ဆူးပင္ဦးရစ္ႏွင့္ နီေမာင္းေသာဝတ္လုံတုိ႔ကုိဝတ္လ်က္ အျပင္သုိ႔ထြက္ႂကြေတာ္မူ၏။ ပိလတ္မင္းကလည္း၊ “သူ႔ကုိ ၾကည့္ၾကေလာ့!” ဟု ဆုိ၏။ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးတုိ႔ႏွင့္ လုလင္မ်ားတုိ႔က၊ “ထုိသူကုိ လက္ဝါးကပ္တုိင္မွာ ႐ုိက္ထားပါ၊ ႐ုိက္ထားပါ!” ဟု ဟစ္ေၾကာ္ၾက၏။

ပိလတ္မင္းကလည္း၊ “သင္တုိ႔သည္ သူ႔ကုိယူ၍ လက္ဝါးကပ္တုိင္မွာ႐ုိက္ထားၾက။ ငါသည္ သူ၌အျပစ္ကုိမေတြ႔” ဟု ဆုိလွ်င္၊

ယုဒလူတုိ႔က၊ “ဤသူသည္ ဘုရားသခင္၏သားေတာ္ျဖစ္ေယာင္ေဆာင္ေသာေၾကာင့္ အကြၽႏု္ပ္တုိ႔၌ရွိေသာ ဓမၼသတ္အတုိင္း ေသထုိက္ပါသည္” ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။

ထုိစကားကုိၾကားလွ်င္ ပိလတ္မင္းသည္ သာ၍ေၾကာက္သျဖင့္၊ အိမ္ေတာ္ဦးထဲသုိ႔ဝင္ျပန္၍၊ ေယ႐ႈအား၊ “သင္သည္ အဘယ္ကျဖစ္သနည္း?” ဟု ေမးလွ်င္၊

တစ္ခြန္းကုိမွ် ျပန္ေတာ္မမူ။

ပိလတ္မင္းကလည္း၊ “ငါႏွင့္စကားမေျပာသေလာ? ငါသည္သင့္ကုိ လက္ဝါးကပ္တုိင္မွာ ႐ုိက္ထားပုိင္သည္ကုိ၎၊ လႊတ္ပုိင္သည္ကုိ၎၊ သင္မသိသေလာ?” ဟု ဆုိေသာ္၊

“အထက္အရပ္မွအခြင့္ကုိမရလွ်င္ မင္းႀကီးသည္ ငါ့ကုိအဘယ္သုိ႔မွ်မျပဳပုိင္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ငါ့ကုိမင္းႀကီးလက္သုိ႔ အပ္ႏွံေသာသူသည္ သာ၍ႀကီးေသာအျပစ္ရွိသည္” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ထုိအခါမွစ၍ ပိလတ္မင္းသည္ ကုိယ္ေတာ္ကုိလႊတ္ျခင္းငွာ ရွာႀကံေလ၏။ “ထုိသူကုိထုတ္ပါ။ ထုတ္ပါ။ လက္ဝါးကပ္တုိင္မွာ ႐ုိက္ထားပါ!” ဟု လူအမ်ားဟစ္ေၾကာ္ၾက၏။ ထုိအခါ ပိလတ္မင္းသည္ ေယ႐ႈကုိ လက္ဝါးကပ္တုိင္မွာ ႐ုိက္ထားေစျခင္းငွာ ထုိသူတုိ႔လက္သုိ႔အပ္သျဖင့္၊

သူတုိ႔သည္ ကုိယ္ေတာ္ကုိယူ၍ ထုတ္သြားၾက၏။ ကုိယ္ေတာ္သည္ မိမိလက္ဝါးကပ္တုိင္ထမ္းလ်က္ ဦးေခါင္းခြံအရပ္ ဟူ၍တြင္ေသာ အရပ္သုိ႔ထြက္ေတာ္မူ၏။ (ထုိအရပ္ကား၊ ေဟၿဗဲစကားအားျဖင့္ ေဂါလေဂါသအမည္ရွိ၏။) ထုိအရပ္၌ ကုိယ္ေတာ္ကုိ … လက္ဝါးကပ္တုိင္မွာ ႐ုိက္ထားၾက၏။

ထုိေနာက္မွ က်မ္းစာျပည့္စုံေစျခင္းငွာ အမႈရွိသမွ်ကုန္စင္ၿပီးသည္ကုိ သိေတာ္မူလွ်င္၊ “ေရငတ္သည္” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ထုိအရပ္၌ ပုံးရည္ႏွင့္ျပည့္ေသာ အုိးတစ္လုံးရွိသည္ျဖစ္၍၊ ထုိသူတုိ႔သည္ ေရမႈိတစ္ေထြးကုိ ပုံးရည္ႏွင့္ျပည့္ေစၿပီးလွ်င္၊ ဟုႆုပ္ပင္အကုိင္းဖ်ား၌တပ္၍ ခံတြင္းေတာ္သုိ႔ ကပ္ထားၾက၏။ ေယ႐ႈသည္ ပုံးရည္ကုိခံၿပီးမွ၊ “အမႈၿပီးၿပီ!” ဟု မိန္႔ေတာ္မူလ်က္၊ ေခါင္းေတာ္ကုိငုိက္ဆုိက္ညႊတ္၍ အသက္ေတာ္ကုိစြန္႔ေတာ္မူ၏။

ထုိေန႔သည္ အဖိတ္ေန႔ျဖစ္၍၊ နက္ျဖန္ေန႔လည္း [ပႆခါပြဲေတာ္ေၾကာင့္ အထူးတလည္ျဖစ္ေသာ] ႀကီးျမတ္ေသာဥပုသ္ေန႔ျဖစ္သည္ကုိ ယုဒလူတုိ႔သည္ေထာက္၍၊ အေလာင္းေကာင္တုိ႔ကုိ ဥပုသ္ေန႔၌ လက္ဝါးကပ္တုိင္ေပၚမွာ မရွိေစျခင္းငွာ ပိလတ္မင္းထံသုိ႔ဝင္ၿပီးလွ်င္၊ [အေသျမန္ေစျခင္းငွာ] ေျခကုိခ်ဳိး၍ ထုိအေလာင္းေကာင္တုိ႔ကုိ ယူသြားရမည္အေၾကာင္း အခြင္႔ေတာင္းၾက၏။

ထုိအခါစစ္သူရဲတုိ႔သည္သြား၍ ကုိယ္ေတာ္ႏွင့္အတူ လက္ဝါးကပ္တုိင္မွာ႐ုိက္ထားေသာသူႏွစ္ေယာက္တုိ႔၏ ေျခကုိခ်ဳိးေလ၏။ ေယ႐ႈထံသုိ႔ေရာက္၍ အသက္မရွိေၾကာင္းကုိျမင္လွ်င္ ေျခကုိမခ်ဳိးဘဲ၊ စစ္သူရဲတစ္ေယာက္သည္ နံေဖးေတာ္ကုိလွံႏွင့္ထုိးေဖာက္၍ ေသြးႏွင့္ေရသည္ ခ်က္ျခင္းထြက္လာ၏။

ပိလတ္မင္းသည္ အခြင့္ေပးလွ်င္၊ ထုိသူ[အရိမသဲၿမိဳ႕သားေယာသပ္]သည္သြား၍ ေယ႐ႈ၏အေလာင္းေတာ္ကုိ ယူေလ၏။ အထက္က ညဥ့္အခါ ေယ႐ႈထံသုိ႔လာေသာ နိေကာဒင္သည္လည္း၊ အခြက္သုံးဆယ္မွ်ေလာက္ [၇၅ ေပါင္] အခ်ိန္ရွိေသာ မုရန္ႏွင့္ အေက်ာ္[ရွားေစာင္းလက္ပတ္ဆီ] တုိ႔ကုိေရာေႏွာေသာ နံ႔သာေပ်ာင္းကုိ ေဆာင္လ်က္လာ၏။ ထုိသူတုိ႔သည္ ေယ႐ႈ၏အေလာင္းေတာ္ကုိယူ၍၊ ယုဒလူတုိ႔၏ သၿဂႋဳဟ္ျခင္းႏွင့္ဆုိင္ေသာ ျပင္ဆင္ျခင္းထုံးစံ ရွိသည္အတုိင္း နံ႔သာမ်ဳိးႏွင့္တကြ ပိတ္ပုဆုိးျဖင့္ အေလာင္းေတာ္ကုိ ပတ္ရစ္ၾက၏။ လက္ဝါးကပ္တုိင္မွာ ႐ုိက္ထားေသာအရပ္တြင္ ဥယ်ာဥ္ရွိ၏။ ထုိဥယ်ာဥ္၌ တစ္ေယာက္ကုိမွ်မသၿဂႋဳဟ္ဘူးေသာ သခၤ်ဳိင္းတြင္းသစ္ရွိ၏။ ယုဒလူတုိ႔၏ အဖိတ္ေန႔ျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ အနီးအပါးတြင္ရွိေသာ ထုိသခၤ်ဳိင္းအတြင္း၌ အေလာင္းေတာ္ကုိထားၾက၏။

ရွင္ေယာဟန္ခရစ္ဝင္က်မ္း အခန္းႀကီး (၂ဝ)
ခုႏွစ္ရက္တြင္ ပဌမေန႔ရက္၊ မုိဃ္းမလင္းမွီ ေစာေစာအခ်ိန္၌ မာဂဒလမာရိသည္ သခၤ်ဳိင္းေတာ္သုိ႔သြား၍ တြင္းဝ၌ပိတ္ထားေသာေက်ာက္သည္ ေ႐ႊ႕လ်က္ရွိသည္ကုိျမင္လွ်င္၊ ရွိမုန္ေပတ႐ုႏွင့္ ေယ႐ႈခ်စ္ေတာ္မူေသာ အျခားတပည့္ေတာ္ဆီသုိ႔ ေျပးသြား၍၊ “သခၤ်ဳိင္းေတာ္မွ သခင္ကုိယူသြားၾကၿပီ။ အဘယ္မွာထားၾကသည္ကုိမသိ!” ဟု ေျပာဆုိ၏။

ထုိအခါ ေပတ႐ုႏွင့္ အျခားေသာတပည့္ေတာ္သည္ ထြက္၍ သခၤ်ဳိင္းေတာ္သုိ႔သြားၾက၏။ ထုိသူႏွစ္ေယာက္တုိ႔သည္ အတူေျပးသည္တြင္ အျခားေသာတပည့္ေတာ္သည္ ေပတ႐ုကုိလြန္၍ သခၤ်ဳိင္းေတာ္သုိ႔ အရင္ေရာက္သည္ရွိေသာ္၊ ငုံ႔၍ၾကည့္သျဖင့္၊ ပိတ္ပုဆုိးရွိရစ္သည္ကုိျမင္လွ်င္၊ မဝင္ဘဲေန၏။

ရွိမုန္ေပတ႐ုသည္ ေနာက္သုိ႔လုိက္၍ ေရာက္ေသာအခါ၊ တြင္းထဲသုိ႔ဝင္လွ်င္၊ ပိတ္ပုဆုိးရွိရစ္သည္ကုိ၎၊ ေခါင္းေတာ္၌ရွိေသာပုဝါသည္ ပိတ္ပုဆုိးႏွင့္အတူမရွိဘဲ တျခားစီလိပ္လ်က္ရွိသည္ကုိ၎ ျမင္ေလ၏။ ထုိအခါ သခၤ်ဳိင္းေတာ္သုိ႔ေရာက္ေသာ အျခားတပည့္ေတာ္သည္ ဝင္၍ျမင္သျဖင့္ ယုံေလ၏။ ကုိယ္ေတာ္သည္ ေသျခင္းမွထေျမာက္ရမည္ဟူေသာ က်မ္းစကားကုိ တပည့္ေတာ္တုိ႔သည္ နားမလည္ၾကေသး။ ေနာက္မွ ထုိသူႏွစ္ေယာက္တုိ႔သည္ မိမိတုိ႔အေပါင္းအသင္းရွိရာသုိ႔ ျပန္သြားၾက၏။

မာရိသည္ သခၤ်ဳိင္းေတာ္အနားမွာ ငုိေႂကြးလ်က္ရပ္ေန၏။ ငုိေႂကြးစဥ္ ငုံ႔၍ တြင္းထဲသုိ႔ၾကည့္လွ်င္၊ ေကာင္းကင္တမန္ႏွစ္ပါးတုိ႔သည္ ျဖဴေသာအဝတ္ကုိဝတ္ဆင္လ်က္၊ ေယ႐ႈ၏အေလာင္းေတာ္ေလ်ာင္းရာအရပ္၊ ေခါင္းရင္း၌တစ္ပါး၊ ေျခရင္း၌တစ္ပါး ထုိင္ၾကသည္ကုိ ျမင္ေလ၏။

ထုိသူတုိ႔က၊ “အခ်င္းမိန္းမ၊ အဘယ္ေၾကာင့္ငုိေႂကြးသနည္း?” ဟု ေမးလွ်င္၊

“ကြၽန္မ၏သခင္ကုိ ယူသြားၾကၿပီ။ အဘယ္မွာထားၾကသည္ကုိမသိပါ” ဟု ေျပာဆုိ၏။

ထုိသုိ႔ဆုိၿပီးမွ ေနာက္သုိ႔လွည့္လွ်င္၊ ေယ႐ႈရပ္လ်က္ေနေတာ္မူသည္ကုိျမင္ေသာ္လည္း ေယ႐ႈျဖစ္ေတာ္မူသည္ကုိမသိ။

ေယ႐ႈကလည္း၊ “အခ်င္းမိန္းမ၊ အဘယ္ေၾကာင့္ငုိေႂကြးသနည္း? အဘယ္သူကုိရွာသနည္း?” ဟု ေမးေတာ္မူ၏။

မာရိက၊ “သင္သည္ သူ႔ကုိယူေဆာင္သြားသည္မွန္လွ်င္ အဘယ္မွာထားသည္ကုိ ကြၽန္မအားေျပာပါ။ ကြၽန္မယူသြားပါမည္ အရွင္” ဟု၊ ထုိသူကုိ ဥယ်ာဥ္ေစာင့္ျဖစ္သည္ဟု ထင္မွတ္လ်က္ဆုိ၏။

ေယ႐ႈကလည္း၊ “မာရိ” ဟု ေခၚေတာ္မူလွ်င္၊ မာရိသည္လွည့္၍ “ရဗၺဳနိ!” ဟု ထူးေလ၏။ ရဗၺဳနိအနက္ကား၊ “အရွင္ဘုရား” ဟု ဆုိလုိသတည္း။

ေယ႐ႈကလည္း၊ “ငါ့ကုိမဘက္ႏွင့္ဦး။ ငါသည္ ငါ့ခမည္းေတာ္ထံသုိ႔ မတက္ရေသး။ ငါ့ညီတုိ႔ရွိရာသုိ႔သြားေလာ့။ ‘ငါ၏ခမည္းေတာ္တည္းဟူေသာ သင္တုိ႔၏ခမည္းေတာ္၊ ငါ၏ဘုရားသခင္တည္းဟူေသာ သင္တုိ႔၏ဘုရားသခင့္ထံေတာ္သုိ႔ ငါတက္ရမည္’ အေၾကာင္းအရာကုိ ၾကားေျပာေလာ့” ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္ႏွင့္အညီ၊

မာဂဒလမာရိသည္သြား၍ မိမိသည္ သခင္ကုိေတြ႔ျမင္သည္ကုိ၎၊ ထုိသုိ႔မိန္႔ေတာ္မူသည္ကုိ၎၊ တပည့္ေတာ္တုိ႔အား ၾကားေျပာေလ၏။

ခုႏွစ္ရက္တြင္ ပဌမေန႔ရက္ျဖစ္ေသာ ထုိေန႔၌ ညအခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ၊ ယုဒလူတုိ႔ကုိေၾကာက္၍ တံခါးမ်ားကုိပိတ္ထားလ်က္၊ တပည့္ေတာ္တုိ႔သည္ စည္းေဝးၾကေသာအရပ္သုိ႔ ေယ႐ႈသည္ႂကြလာ၍ အလယ္မွာရပ္ေတာ္မူလ်က္၊ “သင္တုိ႔၌ ၿငိမ္သက္ျခင္းရွိေစသတည္း” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ထုိသုိ႔မိန္႔ေတာ္မူၿပီးမွ လက္ေတာ္ႏွင့္နံေဖးေတာ္ကုိ ျပေတာ္မူ၏။ တပည့္ေတာ္တုိ႔သည္ သခင္ကုိျမင္လွ်င္ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းရွိၾက၏။ တစ္ဖန္ ေယ႐ႈက၊ “သင္တုိ႔၌ ၿငိမ္သက္ျခင္းရွိေစသတည္း။ ခမည္းေတာ္သည္ ငါ့ကုိေစလႊတ္ေတာ္မူသည္နည္းတူ၊ သင္တုိ႔ကုိငါေစလႊတ္သည္” ဟု မိန္႔ေတာ္မူၿပီးလွ်င္၊ ထုိသူတုိ႔အေပၚ၌မႈတ္လ်က္၊ “သင္တုိ႔သည္ သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ကုိ ခံၾကေလာ့…” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ထုိသုိ႔ ေယ႐ႈသည္ ႂကြလာေတာ္မူေသာအခါ တမန္ေတာ္တစ္က်ိပ္ႏွစ္ပါးအဝင္၊ ဒိဒုမုဟုအမည္ရွိေသာ ေသာမသည္ ထုိတပည့္ေတာ္တုိ႔ႏွင့္ အတူမရွိ။ ထုိသူတုိ႔ကလည္း၊ “အကြၽႏု္ပ္တုိ႔သည္ သခင္ကုိျမင္ရၾကၿပီ!” ဟု ေသာမအားေျပာဆုိၾကလွ်င္၊

ေသာမက၊ “လက္ေတာ္၌သံ႐ုိက္ရာခ်က္ကုိမျမင္၊ သံ႐ုိက္ရာခ်က္ကုိ လက္ညွဳိးႏွင့္မတုိ႔မစမ္း၊ နံေဖးေတာ္ကုိလည္း လက္ႏွင့္မစမ္းမသပ္ရလွ်င္ အကြၽႏု္ပ္မယုံ” ဟု ဆုိ၏။

ထုိေနာက္ ရွစ္ရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ တပည့္ေတာ္တုိ႔သည္ တစ္ဖန္ အထဲမွာရွိၾက၍ ေသာမလည္းပါ၏။ တံခါးမ်ားကုိ ပိတ္ထားစဥ္အခါ၊ ေယ႐ႈသည္ႂကြလာ၍ အလယ္မွာရပ္ေတာ္မူလ်က္၊ “သင္တုိ႔၌ ၿငိမ္သက္ျခင္းရွိေစသတည္း” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ထုိအခါ ေသာမအား၊ “သင္၏လက္ညွဳိးကုိဆန္႔၍ ငါ့လက္ကုိၾကည့္ေလာ့။ သင္၏လက္ကုိဆန္႔၍ ငါ့နံေဖးကုိစမ္းသပ္ေလာ့။ ယုံမွားျခင္းမရွိႏွင့္။ ယုံေလာ့!” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ေသာမကလည္း၊ “အကြၽႏု္ပ္၏အရွင္၊ အကြၽႏု္ပ္၏ဘုရားသခင္ပါတကား!” ဟု ျပန္၍ေလွ်ာက္၏။

ေယ႐ႈကလည္း၊ “သင္သည္ ငါ့ကုိျမင္ေသာေၾကာင့္ ယုံျခင္းရွိ၏။ ငါ့ကုိမျမင္ဘဲယုံေသာသူတုိ႔သည္ မဂၤလာရွိၾက၏” ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ေယ႐ႈသင့္ကုိ ဘာေပးအပ္ေနပါသလဲၾကည့္ပါ။ ေက်းဇူးျပဳ၍ “မ်က္ကန္းယုံၾကည္မႈ၏အလြန္” ကုိ ဖတ္႐ႈပါ။

မွတ္ခ်က္ - အျခားညႊန္းဆုိမႈမပါရွိပါက၊ သမၼာက်မ္းစာကုိးကားခ်က္အားလုံးသည္ ဆရာႀကီးယုဒသန္ မူရင္းဂရိႏွင့္ေဟၿဗဲဘာသာမွ ျမန္မာဘာသာသုိ႔ အနက္ျပန္ဆုိထားေသာ သမၼာက်မ္းစာမွ ကုိးကားေဖာ္ျပခ်က္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ေထာင့္ကြင္း [] ျဖင့္ ျဖည့္စြက္ေရးသားခ်က္မ်ားမွာ ယင္းမူရင္းက်မ္း၏အဆုိအရ စာေရးသူမွ ျဖည့္စြက္ေရးသားထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ (ဘာသာျပန္)

ဘုရားသခင္နဲ႔ဆက္သြယ္မႈ ဘယ္လုိအစျပဳမလဲ?

ေမးစရာတစ္ခုရွိပါတယ္

ေဆာင္းပါးကုိေဝမွ်ရန္